Rozdział 273

– No tak, tylko że wszyscy złapali ospę wietrzną i to się wszystko przesunęło na za miesiąc. – Podnoszę się porządnie, podwijam nogi na bok w tym obcisłym kiecce i wpatruję się z lekkim zmarszczeniem brwi w pudełko owinięte w brązowy papier, zgadując, że to dla mnie. Prezenty to jego standardowy num...