Rozdział 30

– Wciąż cię kocham, Sophs. Wiesz o tym, prawda? Wiem, że żartujemy, dogryzamy sobie… Ale serio cię kocham. – Arrick patrzy mi prosto w twarz, świdruje mnie wzrokiem, aż wreszcie drzwi wydają ciche „ping” i się rozsuwają, ku mojej ogromnej uldze. Wzruszam ramionami zamiast odpowiedzi, gardło mam ści...