Rozdział 32

Pamiętam to aż za dobrze: parę sekund miękkich ust muskających moje, a potem ten najmniejszy rozchył jego warg, jakby chciał pójść dalej, zanim nagle się opanował, odskoczył, przepraszał jak szalony i wyszedł. To był mój pierwszy prawdziwy pocałunek od kogoś, kto nie był moim chorym, zboczonym ojcem...