Rozdział 37

„Wiesz, że kiedyś mnie słuchałeś? Kiedyś tylko ja potrafiłam do ciebie dotrzeć i uwielbiałam to, że mogę. Uwielbiałam, że mieliśmy tę naszą więź. Co się z nami dzieje, Mimmo?” Arrick nawet nie ruszył się z krzesła przy toaletce; zamiast tego opiera się na nim ciężko i patrzy na mnie jakoś tak tęskni...