Rozdział 384

„Dasz radę.” Ugniata czubek mojego nosa kciukiem w takim słodkim, głupkowatym geście i szczerzy się do mnie. Chichoczę, wchłaniam ten jego uśmiech, ten błysk w oku i nie mogę nie wrócić myślami do dokładnie tej samej rozmowy z mojego pierwszego dnia w paryskiej szkole mody. Wydaje się, jakby to było...