Rozdział 388

Arrick podnosi mnie tuż za drzwiami sypialni, zachowując się jak totalny gamoń z tym całym „przenoszeniem przez próg”, i każe mi zamknąć oczy. Zerkam na niego podejrzliwie, szczerząc się jak idiotka, po czym zakrywam oczy wolną ręką, kurczowo oplatając jego szyję jak rozbrykane dziecko. Nadal mam gł...