Rozdział 393

– Nie denerwuj się. Zaraz się dowiemy, co i jak – mama klepie mnie po dłoni, prowadząc korytarzem do swojej przychodni. Szybko zapala wszystkie światła. Cały pusty budynek rozjaśnia się nagłym „pyk, pyk” jarzeniówek, które aż kłują mnie w oczy. Nie jestem w stanie nic powiedzieć, jestem odrętwiała z...