Rozdział 415

Obrzucam ją jeszcze raz spojrzeniem i nadal nie widzę żadnego podobieństwa. Wyobrażałem sobie, że ta dziewczyna będzie chuda, niedożywiona, skulona w sobie, nerwowa, na kilometr bijąca bólem po oczach. Jak większość dzieciaków, którym pomagała moja mama. A ta? Nic a nic. Tu trzeba się naprawdę chole...