Rozdział 416

„Opuść ręce… to jest żałosne.” Kiwa głową w stronę moich uniesionych dłoni, brzmi bardziej burkliwie niż przestraszona, i podziwiam, jak szybko potrafi dojść do siebie. Pewnie to część tego, jak przechodziła przez życie. Jest twarda. Nasz mały aniołek to wojowniczka i niemal mógłbym się założyć, że ...