Rozdział 435

Natasha patrzy na mnie dziwnie. Chyba wyczuwa albo wręcz widzi, jak cholernie nienormalnie się zachowuję – co wcale nie jest trudne do zauważenia. Próbuję się uśmiechnąć, biorę od niej kurtkę i praktycznie ściągam ją z niej siłą, tak bardzo chcę się ulotnić z tego ciemnego kąta i wrócić do udawania...