Rozdział 447

Piszczy, kiedy puszczam jej dłoń i patrzę, jak chwieje się na wysokich obcasach na wypolerowanej podłodze. Przez sekundę mam pietra, że zaraz wywinie orła, więc cały się spinam, gotowy, żeby ją złapać. Nie wywraca się jednak, prostuje i wraca do swojego normalnego, pełnego gracji kroku przede mną – ...