Rozdział 457

Odskakuję w tył, unoszę pięść jeszcze wyżej, celując wprost w jego gębę, już spuchniętą, oblepioną mieszanką jego krwi i rozcięć na moich kostkach, od jego zębów. Nic nie czuję. Adrenalina żre mnie od środka jak potwór i będę napierdalał, dopóki nie przestanie oddychać, a podłoga nie będzie cała cze...