Rozdział 48

– „Nie mogę… kochać.” – Próbuję jakoś ubrać w słowa to, co czuję, ale znowu kończę na tym samym: łapię oddech w szarpanych, spazmatycznych wdechach, jakbym pierwszy raz w życiu uczyła się oddychać.

– Nie mów teraz… Oddychaj i spróbuj się uspokoić. Wszystko będzie dobrze, Sophie. Ty będziesz dobrze....