Rozdział 7

Udaje mi się przepchnąć i wydrapać przez ostatni ludzki kocioł do pustych tylnych miejsc w klubie, tam, gdzie jest najciemniej i najciszej, mimo że Arry sto razy powtarzał, żebym nigdy nie zapuszczała się tu sama. Wchodzę w tę ciemną głębię, tak bardzo skupiona na tym, że muszę usiąść i oprzeć gdzie...