Rozdział 74

Krzyżuję ręce na piersi, żeby zasłonić to, na co i tak już napatrzył się aż nadto, ale to na nic. Arrick odwraca się, rzuca we mnie dżinsami i swetrem tak, że lądują na łóżku tuż przede mną, po czym wciska resztę moich ubrań z powrotem do plecaka. Jest jak żołnierz na akcji, oślepiony wściekłością, ...