Rozdział 75

– Nie masz pojęcia, jak bardzo wariowałem przez ciebie. – Mówi to cicho, złość ustępuje miejsca prawdziwemu uczuciu, oczy mu zachodzą mgłą, jakby błagał mnie samym spojrzeniem, żebym przestała. – Sophs, umierałem ze strachu. Przewaliłem dziś całe miasto, każdy twój stary melinowaty kąt, gdzie zwykle...