Rozdział 91

„Numer… W… moim telefonie… Położna… proszę.” Emma wypluwa słowa między sapa­niami, jej oczy wpijają się w moje – czysty ból, może panika, odbijają się w nich jak w lustrze. „Tak… szybko…” Próbuje mówić, całe ciało ma spięte jak struna, a my w tym tempie nigdzie nie dojdziemy.

„Dobra, dobra. Wezmę g...