Rozdział 104

Perspektywa Riley

W chwili, gdy głos tamtej kobiety odbija mi się w głowie, wrzeszcząc: „Aemoria, uciekaj!”, coś we mnie pęka.

Resztkami sił, które jeszcze mam w ciele, odpycham Dahlię od siebie najmocniej, jak potrafię.

— Złaź ze mnie, ty skurwielu!

Zatacza się do tyłu po tym nagłym pchnięc...