Rozdział 14

Perspektywa Riley

Nie myślę. Nie waham się. W chwili, gdy dociera do mnie, że ona oddycha, ostrożnie ją podnoszę i prowadzę do mojego auta. Ręce trzęsą mi się tak mocno, że ledwo zapinam jej pas, ale zmuszam się, żeby się skupić.

– Nie zasypiaj – mówię, wsuwając się na miejsce kierowcy. – Proszę, ...