Rozdział 222

Perspektywa Cadena

　　Chodziłem po pokoju już kilka minut, ale ciągnęło się to jak wieczność.

　　Tam i z powrotem. Od drzwi do łóżka. Od łóżka do ściany. W kółko, bez końca.

　　Leslie trzymała się blisko Gunnara, dłonie miała zajęte ziołami — sprawdzała mu puls, poprawiała wszystko, co tylko da...