Rozdział 223

Perspektywa Cadena

Stałem tak przez kilka sekund, wciąż tarasując jej drogę, a w głowie mieliłem wszystkie możliwe scenariusze — i żaden mi się nie podobał.

Oddech Gunnara za moimi plecami prawie już zniknął i teraz słyszałem go wyraźnie, bo w pokoju zapadła taka cisza, że aż dzwoniło w uszach...