Rozdział 237

Perspektywa Gunnara

Wciąż czułem resztki trucizny z rdzenia Blackbane — paliły w żyłach jak kwas, zamieniając każdy oddech w przekręcane ostrze między żebrami.

Leżałem na szerokim łóżku w mojej prywatnej komnacie; koszulę służba ściągnęła ze mnie już wcześniej, a moja pierś była goła i lepka o...