Rozdział 239

Perspektywa Gunnara

　　W chwili, gdy usłyszałem kroki na korytarzu za drzwiami, od razu chwyciłem za pas spodni i podciągnąłem je porządnie, jak człowiek.

　　W klatce piersiowej wciąż czułem rozchodzący się żar, jakby trucizna wypalała mnie od środka, ale teraz to nie to było najważniejsze.

　　Summe...