Rozdział 242

Perspektywa Gunnara

Kiedy wróciłem do swojej komnaty, całe ciało miałem już kompletnie wykończone.

Żar tego wszystkiego dalej palił mi żyły, mimo tego, co wydarzyło się wcześniej, ale teraz nie było mowy o odpoczynku. Za dużo rzeczy działo się naraz i każda z nich mogła rozwalić sforę w drobny...