Rozdział 27

Perspektywa Riley

Słowa Cane’a uderzają we mnie jak dzwonek alarmowy i zanim w ogóle zdążę ogarnąć, co ma na myśli, Gunnar rusza tak szybko, jakby wcale nie był człowiekiem — co, w sumie, prawda.

Chwyta mnie w pasie i podnosi prosto na stół, jakbym nic nie ważyła. Tyłek uderza o chłodne drewno...