Rozdział 30

Perspektywa Riley

— Nie możesz z nią wyjść, Ethan, dopóki my na to nie pozwolimy.

Głos Gunnara przecina pokój jak rozkaz — niski, ostry — a ja odwracam się tak gwałtownie, że aż mnie szyja ciągnie. Mrugam na niego, potem na Ethana, serce wali mi w żebra jak młot.

— Co? — warczę, a złość wybuc...