Rozdział 48

Perspektywa Riley

　　Nigdy wcześniej nie czułam się taka… pełna. Nie w ciele i nie w głowie. Jakby coś we mnie wreszcie się uspokoiło po tym, co stało się z Cadenem — jakby nagle ktoś wyłączył ogłuszający hałas i zostawił po sobie tylko ciszę.

　　Z Gunnarem było inaczej. Dziko, ostro, jakby nienawid...