Rozdział 171

Perspektywa Mai:

Moje łzy przemoczyły koszulę Adama na wylot. Wtuliłam twarz w jego pierś, trzęsąc się jak w febrze.

– Patrzyłam, jak Amy rośnie od maleńkiego niemowlaka – wydusiłam z siebie, mój głos tłumił materiał jego marynarki. – Zawsze tak panicznie się bałam, że zdrapie kolano albo złapie k...