Rozdział 38

Perspektywa Mayi:

Patrzyłam na Adama dłuższą chwilę. Jego szarozielone oczy wlepiały się w moje — desperackie, obnażone do żywego w taki sposób, że aż ścisnęło mnie w klatce.

Złapałam się obiema rękami za włosy i szarpnęłam je ze złością.

— Po prostu idź, Adam. — Mój głos zabrzmiał ostrzej, ...