Rozdział 47

Zastygłam w progu. Wyznanie Juliana wciąż dźwięczało mi w uszach.

Całkowicie zapomniałam uprzedzić Amy, że Adam może wpaść.

Amy stanęła w drzwiach pokoju.

– Wujek Adam?

Jej oczy rozszerzyły się. Potem szybko zerknęła na mnie.

Boże.

Słyszała, jak wchodzę.

Wie, że nawaliła.

Adam odwrócił...