Rozdział 183

Perspektywa Christiny

– Bardzo śmieszne – mruknęłam. – Po prostu śpijmy.

Zgasił światło.

Cisza.

Między nami spokojnie zmieściłaby się trójka dorosłych ludzi.

Każde z nas miało swoją kołdrę.

Nawet jedna zmarszczka nie przeszła przez tę niewidzialną linię dzielącą łóżko.

Otworzyła...