Rozdział 283

Z perspektywy Hudsona

– Przepraszam. – Lea podała mi chusteczkę. – Masz. Na tę... szminkę.

Wziąłem ją i mocno wytarłem usta, czując, jak w gardle rośnie mi obrzydzenie. – Co to, do cholery, miało być?

– Przepraszam – powtórzyła, spuszczając wzrok. – Nie wiem, co sobie myślałam. Ciągle wrzeszczał,...