Rozdział 97

Perspektywa Christiny

Dryfowałam gdzieś między jawą a snem. Już nie w wodzie, dzięki Bogu, ale moje kończyny były lekkie jak piórko, jakby grawitacja zapomniała, że w ogóle istnieję.

Przez szczeliny świadomości migotały wspomnienia – silne ramiona Hudsona niosące mnie, ostry, szczypiący zapach...