Rozdział 232

Marlowe zerknął na drzwi.

Drgnęły mu usta, kiedy zobaczył, jak przyciskam ucho do szyby, jakbym chciała przez nią przeniknąć, ale nie powiedział ani słowa.

— Mogłeś poczekać i dopiero z grobu mi zrobić koło pióra — powiedział Ashton. — Ale nie, ty musiałeś mnie udupić, kiedy jeszcze oddychasz. To...