Rozdział 235

Marlowe’a prawie zepchnęli z powrotem do windy.

Gdyby jeszcze jedna osoba się rzuciła, wylądowałby przyklepany do ściany jak naleśnik.

Odchrząknąłem głośno.

— Wy widzicie teczkę i od razu pełzniecie jak karaluchy do rozsypanych pączków. A ktoś z was w ogóle zapytał, jak się ma Edouard? Czy wszyscy ...