Rozdział 114 TANIEC DO ZAPAMIĘTANIA

Boże. Tego przezwiska nie słyszałam tak długo, że stało się prawie mityczne, jak zaklęcie, które szeptałam do siebie po ciemku tylko po to, żeby upewnić się, że ono naprawdę kiedyś istniało. Przez jedną zawieszoną w czasie chwilę balowa sala znów zniknęła, wessana przez szum w moich uszach i ryczący...