Rozdział 149 PRZYJACIEL?

Zawahałam się, wciąż gapiąc się na nią tak, jakby miała zaraz zniknąć w kolejnym kłębie cieni. Serce wciąż mi nie zwolniło, a chociaż się uśmiechała i jej ton znowu stał się lekki, figlarny, coś w niej – w tym, jak się poruszała, mówiła, pojawiała i znikała jak upiór – nadal sprawiało, że wszystkie ...