Rozdział 208 NOOSE

Sargis – perspektywa

Nacisk zniknął, jak pętla przecięta jednym ruchem noża. Jeszcze przed chwilą miałem wrażenie, że przez moje żyły przepala się ciekły ogień, że czaszka pęka mi od tego niekończącego się pisku, którym przeklęte wiedźmy nas uraczyły, a w następnej sekundzie – cisza. Powietrze wdar...