Rozdział 52 Ktoś musi być

PERSPEKTYWA SARGISA

Wpadliśmy do pokoju, kompletnie bez tchu. W powietrzu wisiała ciężka, słodkawa woń perfum i napięcia, jak mgła.

Ulga przelała się przeze mnie, gdy tylko zorientowałem się, że atmosfera nie była chaotyczna.

Narine siedziała na łóżku, nietknięta, bez najmniejszego śladu bójki.

...