Rozdział 122 Pożegnanie i przebaczenie

ADRIANA

Ta kobieta wyglądała znajomo.

Byłam pewna, że już gdzieś ją widziałam, ale nie potrafiłam sobie przypomnieć gdzie. Wspomnienie wciąż wymykało mi się tuż sprzed nosa, a ta luka między rozpoznaniem a pewnością doprowadzała mnie po cichu do szału.

To, co widziałam wyraźnie, to fakt, że najwy...