Rozdział 302

~Samantha~

– Nic mi nie jest. – głos Killiana zabrzmiał napięty, jakby sam w to nie wierzył. – A dzieci?

Głos Devona był stłumiony pod klatką piersiową Killiana. – Bezpieczne, jak tylko się da, ale nie możemy oddychać, wujku!

Killian stoczył się z nich, dysząc. Jego lewe ramię zwisało bezwładnie...