Rozdział 29

Perspektywa Natalie

Podeszłam do ławki na nogach, które ledwie utrzymywały ciężar mojego ciała, i położyłam dłonie płasko na chłodnej, skórzanej powierzchni. Ta pozycja zmuszała mnie do lekkiego pochylenia się do przodu, przez co boleśnie wyraźnie czułam, jak bardzo jestem odsłonięta, jak bezbronna...