ROZDZIAŁ 223

AMARA

Przełknęła ślinę, jej palce mocniej zacisnęły się na moich.

Przez dłuższą chwilę nic nie mówiła.

Po prostu gapiła się na nasze splecione dłonie, kciukiem odruchowo kreśląc po krawędzi mojego kłykcia powolne, nieświadome kółka—

– Naprawdę by to zrobił? – wyszeptała. – Odciąłby sobie ręc...