ROZDZIAŁ 232

AMARA

Jego czoło zostało przyciśnięte do mojego jeszcze przez jedno mocne uderzenie serca, a potem cofnął się tylko na tyle, żeby na mnie spojrzeć—tak naprawdę.

Tym ciemnym wzrokiem zjechał po mnie w dół, powoli, celowo, jakby po kolei zapisywał w pamięci każdy centymetr.

Jego usta odnalazł...