Rozdział 102

Obudziłam się w świetnym humorze.

Nie tylko świetnym. Raczej takim w stylu „chodzę po chmurach, śpiewam pod prysznicem, kręcę się w samym ręczniku”. Usta dalej lekko mrowiły po tym pocałunku, w piersi wciąż dudniło ciepło jego oddechu i ten niski pomruk jego głosu. Cały poranek był jak jeden wielki...