Rozdział 18

Samochód Dominica dudnił cicho, gdy jechał z nami, a znajomy zapach skóry i sosny dawał mi odrobinę ukojenia pośród lęku, który oblepił mnie jak lepka mgła. Uparł się, że zawiezie mnie do Frostborne. Powiedział, że nie pozwoli mi stawić im czoła samej. Doceniałam to – i to, że cała droga działała ja...