Rozdział 52

Renee

Zaśmiałam się, odsunęłam się trochę, żeby wytrzeć twarz i… pośmiać się z samej siebie. W jego oczach dalej było tylko zatroskanie i zrozumienie, ale nie byłam w stanie patrzeć na niego zbyt długo.

– P-przepraszam, ja tylko…

– Nie masz za co przepraszać. – Wyciągnął z kieszeni chusteczkę i zac...