Rozdział 7

Sala prawie już opustoszała, ale dalej siedziałam, niezdolna – a może raczej niechętna – żeby się ruszyć. Vivian podniosła z podłogi swoją bieliznę; żałowałam, że nie miałam siły patrzeć, jak to robi, ale wciąż cała się trzęsłam. W żyłach dalej dudniła adrenalina, myśli próbowały dogonić świadomość,...