Rozdział 172 Krew, prawda i koniec wiersza 2

POV Kaela

Pozwoliłem, żeby moja własna przemiana przetoczyła się przeze mnie jak kontrolowana fala – ból trzymany na smyczy, transformacja czysta, równa. Kości przestawiały się z trzaskiem i chrzęstem, futro wystrzeliło, pazury się wysunęły. Zmysły wyostrzyły mi się tak szybko, że świat zaskoczył w...