Rozdział 221: Cisza między pułapkami

Obudziłam się w nocy tak, jakby moje ciało pstryknęło palcami i przypomniało sobie, że wciąż żyje.

Przez sekundę nie wiedziałam, gdzie jestem.

To był posmak bycia przykutej do stołu, ciągniętej przez korytarze, zakapturzonej jak przedmiot. To był osad, który zostawiał po sobie ACSC – kiedy umysł ...